سُمبَه ولی پُرزورَه !

گر گُذار ِ تو به نخريسی ِ مشهد اِفتَه
مَبِنی از کُس ِ دلبر همه‌جا پُر‌نورَه
روز اگر خَطْ به مَشَدِدْ رِسَنَه – گوش مَکُنی ؟
به مُغازه مَري ُ پُل مَدِهی ؛ کُسْ جُورَه
واز اگر شَو بِرِسی ، يَرَوَه مُغازه نَبِشَه ،
به خَنَه‌ش رَو ؛ گُو « بِمُندَه‌م ُ ، سِرامُو دُورَه . »
يا مَگی که « شُو شما از مه طِلَگبار بُدَه‌ن ؛
بيمِدَه‌م پُل بِدُهُم . مَستَنَه وُ مقدُورَه ؟ »
گُفْ اَگه : بِيَه رِسيدِش بِدُهُم ، زُودِ بِرَوْ
تَه خَنَه وُ دَر دَبَه ؛ گُو که : دِلُم رنجُورَه
بُخدا وصف ِ شما از همهْ کس اِشنُفتَه‌م
کُسِتُو هرج ِ مَرُم ، وامَدَنَن ؛ مشهورَه
بيمِدَه‌م اِتُو بِنُم ، کير در ِ سُتّتُو کِشُم
کيرُم الآن دُوَنَه‌يَه ، نِمَفَهمَه ، کُورَه
مگَه دلبَر که خَمُش کُ ؛ بِچهْ‌هام بيدارن
يَرَوَه هم دو شَوَه برفتَه ، نيشابورَه !
مَگی : آخْ جان ! چه اَزی بِه ؛ مَگه مه چه‌کار کُنُم ؟
مَگه : هيچِّ ؛ بِره ، وَرگَرده ، بُساطُم جورَه
تو مَری يَگ‌دو‌سه کيلو شِرِنی زود مَخَری
وَرمَگَردی ؛ يَرَوَه بيمِدَه وُ ، بَجْ‌جُورَه
تو جِلَوْ مَری وُ ، روبوسی ُ احوالْ‌پُرسی
مَبِنی خَيْل ِ خُمارَه ، وُ فِزِرْت قَمصُورَه
مَگی آغْ رَفيق ! گُيَه چِراغ ِ پِگْ‌نيک بِيَرَن
که يَه شيرَه‌ی ِ دَرُم ، خَيْلِ خُرابْ پُرزُورَه
يَرَوَه چَشاش به‌زُور وامَکُنَه : چه ؟ شيرَه ؟؟!
زَنِکَه ! چراغ بيار ؛ شَوْ ، شَو ِ عشق ُ فُورَه !
يَرَوَه رِ پا چراغ مَشنِشَنی ؛ خودِدْ مَری
کُس ِ دلبَر مَخوری ؛ هَی مَگی : آخ جان ! شُورَه !!
لا پاهاشْ وا مَکُنی ، کير دِ کُسُوش جا مَکُنی
مَبِنی اَشْ‌شَو ِ پيش ، هَنُو کُسُوش ناسُورَه
در ِ قِنُّوش مَنِهی کير ُ ، مَخی فرو کنی
زَنِکُو نِمَگذَرَه ؛ سُمبَه ولی پُرزُورَه !!


"
تايپ : شنبه ، 23 دیْ‌ماه ِ 1385
خود ِ بيتَکان ، به‌گُمانم از سال ِ 79 باشد ...

$
GIF