مذاکره‌یِ شبانه، و منتهی به اُتُومرزشنی

(به فارسیِ گونه‌یِ طبسِ گيلکی)

ورخاس کيرُم نِصْپِ شو
گفتُم که اَمباه کُ کَلَوْ
پُر باد کِر کَلَّه وُ گُف:
تا کَی مَخی‌زَ حرفِ مُف؟

اوُ دختِرَو، دَو پشتِ بُوم
مستِ خَوَه، از بُنگِ شُوم
کُس نی، کُسِ‌ش؛ غنچَه‌یِ گُو
هَی غنچه‌گُو خوش رنگ و بُو
دُو بَر کُکايُوش دَخَّوَه
قِنُّوش به رنگِ مَهتَوَه
راس وَرمَگی همَّتِ کُ
امشَوْ بيا خدمَتِ کُ
هم قنّ و هم کُس حاضِرَه
مَردِ مَخَه دُو دَم دَرَه

گفتُم که ای کورِ پَچُل
فگرایِ تو، فی‌الجمله فُل
ای دشمنِ جُونُ‌م شدَه
وَرپَرِّدَه، لُکِّ رُدَه
دَس از دلُ‌م وَردار، بِرَوْ
کَلپَتْرَه کم کُ، نصپِ شَوْ
نه آبُرُو حالیْ‌دْ مَرَه
نه دَسِ تو يَکِ دَرَه
گيرِم که قنّ و کُس بِشَه
ميلُ‌م به هردُتّاش کِشَه
يگْ‌تا اگر جيقِ‌نْدَزَن
يَه قَدِ کُچَّه، مَ‌مْ‌زِنَن!
جُونُ‌م کُهُودِ کُس مَرَه
قِن، صَد کَرَت، زَهرُم مَرَه!
خَفْ کُ، جَنَس! فِدْنَه‌یِ کور
سَر رُو خَيَه ن ِ، گور به گور!

اشکِ به چَشِ کور َ وُرْ
قلبُ‌مْ مَزَ، هَی گُرّ و گُرّ

واز شَخْ مَ‌شُ، رُو وَر بَلا
چَش وَرمَگِلُّن دِلْ‌مَلا
سِفْ بِ‌شْ‌گُرُفتُم، دا قُچار
خُب بِ‌شْ‌مَليدُم، يگْ‌دو بار
زورِش مَکِردُم؛ زور مَدا
يَه دَوْ دِ تَهْ، يَه دَوْ بَلا
حَلْقِهْ به دَوْرِش، دَسِ مَه
هَی پيـــش شُ، هَی پَس‌َمَه
سِف بِ‌شْ‌گُرُفتُم از کُمَر
زورُم به زورِش شُ زُوَر
تا کِر دَری جنگ ُ جَدَل
قَی، يکّه‌ناگه، قَلّ و قَل!!

چَش و دَهَه، شُ يگ‌الات
کُسِّ نِنَه‌دْ، گورِ بُبات!

کيرُو بِخوافتی، خَف کِر
بادِش به‌در شُ؛ ضَف کِر
مَه، دَس و پا، تمبُو، پَچُل
دَخَّوْ شُدُم، همپاهِ چُل!!

سِر سنت ميتيلاتوسِ طبسی
سی‌و‌يکمِ شهريورماهِ 1389 [1]

œ
به دليلِ خرابیِ کارِ بلاگر (که عکسِ بزرگ برنمی‌دارد!)، ناچار شدم متنِ عکسی را به سه‌پاره کنم!!
JPG_p1
JPG_p2
JPG_p3

?
پابرگ:
[1] دوازده بيتِ اوّل، احتمالاً در سال‌هایِ 78 و 79، حدِّاکثر 80 يا 81 ساخته شده. امروز، سی‌و‌يکمِ شهريورماهِ 1389، از ميانِ کاغذها درآمد. هوس کردم، و نشستم به تکميلِ آن!