يَه سرِ صُحپِ نازِ بُ...

(به فارسیِ گونه‌یِ طبسِ گيلکی)

زنِ يَرَوُو، واش‌مَدَنی، بلور ُ نازَه بُخُدا
قنّ ُ کُسُوش تنگَه هَنوُ، وُ کيرنَوازَه بُخُدا
کير که درِ کُسُوش نِهی، خودِش بِرادْ وامَکِشَه
به شَرطِ که شُوش يَرَوُو، دُو دَور ُ بَرها نَبِشَه
پستونِ نازِش رِ بِمال، بوس کُ حسابی اَلْ لَوِش
بِخاف که او بِرَه بَلا، بُگذار که خُب بِيَه اَوِش
وَختِ سُوار مَرَه، بِگير، لَمبَرا نازِش دِ تَه دَس
اَنگُش دِ قِنِّش کُ وُ گُو: دَرُم به سُتِّتُو هَوَس
مَگَه: هَنُو زَخْمَه دَمِش؛ دَسْ نَکِشه، درد مَکُنَه
سُرخابِيُو چَنْ شَوِ پيش، سِفْ دُوتَهِ‌نْداخ دُوَنه
گرچه که دوستِش نِدَرُم، ولی عجب کيرِ دَرَه
هر دَفَه‌یِ که مَمْگَيَه، کُسُم سِه‌چارْ‌شَوْ مَخَزَه
مَگی: کُدُو سُرخابِيَه، که اِقَّه سِفْ مَتُوگَيَه؟
مَگَه: چِطَوْ؟ -واشْ‌مَدَنه؛ اوُ يَرَوُویِ بَدخَيَه
نه بيمِ اشْ شَوْهَرِ مه، نه تَرسِ از خدا دَرَه
مَسْ مَکُنَه، وُ تا سَحَل، لِنکا مه از هوا دَرَه
کَرَتِ اوّل که هَنُو، مَه نَبُدُم اِقَّه کُسی
يگ‌دوسه بارِ بِمْگَيی، به صَد کلک و ناکِسی
طِلَبِ دُش از يَرَوَه، چَنْ شَوِ مَيْمَه به خَنَه
پُل نِمَخاس ُ اوُ طِلَب، فَقَدْ بِراش بُ بِهَنَه
عرق مَخُر با يَرَوُو، وُ هَی به مَه نگاه مَکِر
غَزَل مَخُن، وُ شَيْر مَگُف؛ خيرَه مَشُ وُ آه مَکِر
مَگُف: تو هم بيا بُخُر، که مَسْ ری وُ حالِ کُنی
دِ زيرِ کيرِ مَستِ مَه، بِخافتی بال‌بالِ کُنی
بيا وُ ناز مَه‌کُ دِگَه، بَیْ تو صفایِ نِدَرَه
فِگر ُ خيال مَه‌کُ، بيا؛ دنيا وفایِ نِدَرَه
چّشْ مَزِنی اَزی بَلا؟! – حرفِ دَری تو جانِ ما؟
يَرَوُو مَگُف: نه بُخُدا؛ رضا دَرُم، رِضا! رضا!!

تا يَه شَوِ مَه خُوم شُدُم؛ بِدا عَرَق وُ رُوم شُدُم
مَمْگَيی شَوْ تا دَمِ صُح. کُسی شُدُم، به‌نُوم شُدُم
صُح بِدِرِزگيدُم ُ دی، ليسکَه وُ کيرِش دِ هوا
سياه ُ سرزُمُخت ُ شَخ، مِرثِ چُماقِ کدخدا
دَسْ مَکِشَه به پِستونام، مَگذَرَه هَی دِ لا پاهام
مَگَه که خيلِ دُوس دَرُم دی سرِ صُح بِيی بَلام
مَخاستُم از اوُ بِجُهُم، کُسُم به مُش گُرُف وُ گُف:
وِل‌کُ! يَرَوَه هُ دَخَّوَه! کيرَه وُ کُس، وُ عشقِ مُف!!
لُخ دِ بُغَلِ هم شُدِم، دَس به کُمَر ُ لَوْ به لَو
بَلام کِشی دُو سرِ کير ُ، گُف: بِزَه که ری شَدَوْ!
شَدَوْ شُدُم، چه شَدَوِ؛ بيمَه اَوامُو، چه اَوِ
يَه سرِ صُحْپِ نازِ بُ؛ يَه شَوِ خوبِ؛ جه شَوِ!!

ازُو به‌بَد هزارکَرَت، بِمْگَيِدَه؛ سير نِمَرُم
هرچه کُنَه، واز کَمُمَه؛ مَه سير ازُو کير نِمَرُم!!

سِرْ سَنت ميتيلاتوسِ طُبَسی
19 و 20 دی‌ماهِ 1378

Text Photo